INSPIRATIE

Je kent het wel: een collega, je partner of een vriend van je heeft iets (vervelends) meegemaakt. Een gesprek dat niet lekker liep, een presentatie die anders ging dan verwacht, een opdracht die op het laatste moment tóch niet doorging. Hij/zij wil graag zijn verhaal bij je kwijt en natuurlijk wil jij hem helpen.

Wanneer geluk even op je landt. Ik zit aan de keukentafel te werken, schuin voor me ligt een magazine met daarop het woord GELUK! En dan, landt daar precies op het woord geluk, een lieveheersbeestje.

Pleasen lijkt op een gedragspatroon, maar in de kern is het een beschermingsmechanisme. Het ontstaat wanneer je hebt geleerd dat harmonie belangrijker is dan helderheid of dat de behoefte van de ander zwaarder weegt dan die van jezelf. Het is geen zwakte, maar een strategie die ooit nodig was.

Gisteren had ik een tussentijdse evaluatie tijdens een wandeling met een van mijn coachees. Halverwege een coachingstraject neem ik altijd de tijd om samen stil te staan bij wat er al veranderd is en wat iemand nog nodig heeft om verder te groeien. Een moment van besef wat coaching tot nu toe heeft gebracht, groei die ontstaat door te sparren, te reflecteren en jezelf stap voor stap te versterken.

De zeven belangrijkste woorden voor een leider: Ik geef toe dat ik fout zat.

Deze week, bij een coachee van Coöperatie DELA aanwezig geweest tijdens een werkoverleg met zijn team. Ontzettend positief hoe deze coachee zich openstelt om zichzelf te ontwikkelen en dat de organisatie hier ruimte voor geeft!WIL JIJ OOK INZICHT IN JE GEDRAG/COMMUNICATIE IN DE PRAKTIJK?Een werkplek observatie is een ongelofelijk krachtige methode om inzicht te krijgen in je gedrag, communicatie en patronen in de dagelijkse praktijk!

Gisteren stond ik in Hoogerheide, langs het parcours van de GP van der Poel. En daar was hij weer: Mathieu van der Poel. Een renner die niet alleen (alle) wedstrijden wint, maar vooral zijn eigen koers bepaalt.Terwijl ik hem zag rijden, viel me opnieuw op hoe herkenbaar zijn stijl is voor hoe ikzelf werk en dagelijks de dingen doe in mijn praktijk. Mathieu laat zich niet leiden door wat anderen doen. Hij wacht niet af. Hij twijfelt niet aan zijn eigen lijn. Hij kiest, stuurt bij, versnelt, vertraagt maar altijd vanuit zijn eigen kompas.

De directie van een grote fabriek meende dat het tijd was om het personeel eens door te lichten. Het bedrijf huurde een interim-directeur HR in om een reorganisatie door te voeren. De interimmer was van plan alle 'luilakken' er als eerste uit te werken.Toen hij rondgeleid werd door het bedrijf, zag hij een knul tegen de muur geleund staan die stond te niksen. Omdat de ruimte vol stond met medewerkers zag de 'nieuwe baas' zijn kans schoon om te laten zien dat er echt iets stond te gebeuren. Hij liep op de knul af en vroeg luid: ‘Hoeveel verdien jij per week?’

In teams die veel hebben meegemaakt door reorganisaties, wisselingen van collega's en/of leidinggevenden, conflicten, hoge werkdruk ed., hangt vaak een onzichtbare spanning. Mensen zijn voorzichtig geworden. Ze wegen hun woorden. Ze kijken eerst naar elkaar voordat ze iets delen. Vertrouwen is dan geen vanzelfsprekendheid meer, maar iets dat opnieuw opgebouwd moet worden.

Waarom keuzes maken soms zo moeilijk is. Keuzes maken lijkt iets alledaags. We doen het de hele dag door, vaak zonder erbij stil te staan. Maar zodra een keuze écht impact heeft, verandert alles. Dan schuift twijfel naar voren, wordt het spannend, en komt er iets bloot te liggen dat we liever niet zien: ons eigen (onbewuste) gedrag.De vraag is, doormodderen of kiezen, zakelijk of persoonlijk. Elke keuze die je maakt, beïnvloedt je leven en je toekomst. Logisch dus dat je zekerheid wilt. Is dit wel wat ik wil? Wat als ik het verkeerd inschat? Wat als het misgaat? En voor je het weet, zit je vast in een kringetje van piekeren, analyseren en uitstellen. Met als gevolg dat je… niets doet.

Ik nodig je uit om opnieuw te kijken: naar je werk, je gewoontes en naar wie je wilt zijn in je professionele rol. Niet vanuit grote voornemens, maar vanuit bewust kiezen.Want professionele ontwikkeling begint bij ruimte maken voor verlangen. Waar wil je naartoe groeien? Welke kwaliteiten mogen meer zichtbaar worden? Durf hier eens over te dromen, dat geeft richting zonder dat ze al precies hoeven te zijn.

Zoek je een coach of sparringpartner die kritisch naar je kijkt, je reflecteert en de diepgang op zoekt betreffende arbeidsgerelateerde vraagstukken? Dan ben je bij MetSandy Coaching aan het juiste adres. Ik zet mensen aan om te leren en zich verder te ontwikkelen. Ik schep openheid en help mensen bewustzijn te vinden om zich als professional en als persoon te ontwikkelen. Ik zie mogelijkheden in plaats van problemen.Heb ik je nu, na het lezen van dit artikel, aan het denken gezet? Boek dan hier een gratis kennismakingssessie met mij en we hebben snel contact.En dan al even iets meer over mij ⭣Dit lees je ook hier na de diensten die ik aanbied.Groet Sandy

Het afgelopen jaar liet mij opnieuw zien hoe waardevol ontwikkeling is wanneer mensen bereid zijn om eerlijk naar zichzelf te kijken. Niet vanuit grote theorieën, maar vanuit dagelijkse keuzes, patronen en momenten van inzicht.Veel professionals begonnen dit jaar met dezelfde vraag: Durf ik écht mezelf te zijn in mijn werk en in mijn leven? Authenticiteit bleek voor velen geen vanzelfsprekendheid te zijn, maar een vaardigheid die oefening vraagt. Het loslaten van verwachtingen, het verminderen van pleasen en het innemen van een eigen positie vormden voor velen een belangrijke eerste stap.

Binnenkort krijgen we allemaal hetzelfde cadeau: 365 nieuwe dagen. Geen enkele dag is nog ingevuld. Geen afspraken, geen verwachtingen, geen automatische patronen. Alleen een leeg canvas dat vraagt om jouw handschrift.In mijn werk als coach zie ik, hoe vaak we leven op basis van wat “hoort”, wat “verwacht wordt”, of wat “ooit werkte maar nu eigenlijk niet meer goede voelt”. We passen ons aan, we houden vol, we schuiven onze eigen verlangens vooruit.

Aan het einde van een jaar gebeurt er altijd iets bijzonders. Je kijkt terug op alles wat je hebt meegemaakt, wat je hebt opgebouwd, wat je hebt losgelaten. Soms met trots, soms met verwondering en precies in dat terugkijken ontstaat ruimte om vooruit te bewegen.In mijn coachingspraktijk zie ik het elke dag: echte groei begint wanneer je even stilstaat. Niet om vast te houden, maar om bewust te kiezen hoe je verder wilt.

Werken in een inspirerende omgeving zoals vandaag bij Villa Augustus in Dordrecht, zorgt bij mij voor creativiteit, reflectie en verbinding. Een voormalige watertoren, omringd door tuinen, water en licht. Het is een omgeving die uitnodigt om los te komen van de dagelijkse routine en ruimte te maken voor nieuwe perspectieven.

Soms vergeten we het: hoe belangrijk het is om stil te staan bij de kleine, mooie dingen in het leven. Afgelopen weekend mocht ik samen met een vriendin een paar dagen in Parijs zijn. Niet alleen de grote monumenten maakten indruk, maar juist de kleine momenten: een kop warme chocolademelk tijdens een frisse wandeling, samen lachen in de metro, het dwalen door de straten …

In de drukte van alledag en nu zeker rondom de feestdagen is het soms een uitdaging om echte rust te vinden. Een moment waarop niemand iets van je vraagt, waarin je écht alleen kunt zijn. En zelfs als je dat moment hebt gevonden, blijkt het vaak nog lastig om er ook bewust van te genieten.Want alleen zijn betekent niet dat je opgesloten zit in je werkkamer om nog snel dat verslag af te maken, of dat je de was en het stofzuigen wegwerkt. Het gaat om momenten die je bewust kiest voor jezelf, momenten van stilte en ruimte.

Een prachtig voorbeeld van kijken naar wat er wel is en daar zo goed mogelijk gebruik van maken.Dit verhaal gaat over een man die solliciteert op zijn droombaan. Helaas is hij niet de enige en ontvangt het bedrijf meer dan 200 reacties. Hij wordt gelukkig uitgenodigd om op gesprek te komen, maar het wordt hem niet gemakkelijk gemaakt. Tijdens het gesprek krijgt hij namelijk een ethisch dilemma voorgeschoteld.

Stel, iemand vraagt jou hoe je ideale baan eruit ziet. Zou je dan kunnen opnoemen wat je daarin terug wilt zien? Wat is er op zijn minst nodig voordat je ‘ja’ tegen een baan zou zeggen?Datgene wat je heel belangrijk vindt in je werk, worden ook wel je drijfveren genoemd. Je drijfveren beïnvloeden je gedrag en hoe je denkt. Ze kunnen je inspireren en motiveren en zorgen ervoor dat je in actie komt.

Tot rust komen in een wereld die altijd ‘aan’ staat. De wereld waarin we leven maakt het ons niet gemakkelijk. We worden overspoeld met prikkels en informatie. En meer dan ooit moeten we ons aanpassen en flexibel opstellen.

"Inspirerende training, daarna weer overvolle agenda's en alles blijft hetzelfde." Deze pakkende titel zag ik staan bij een artikel in de MT/Sprout van Kirsten de Roo.Dit sluit precies aan bij wat ik al geruime tijd benadruk. Namelijk:  "Je hebt een training gevolgd - waardevol en inspirerend! Maar wat gebeurt er daarna?" Vaak zie je dat het enthousiasme in de eerste weken groot is. Nieuwe inzichten worden toegepast, gesprekken verlopen anders, en er ontstaat energie. Toch sluipt na verloop van tijd het oude patroon weer binnen. Twijfel kan de kop opsteken: “Doe ik het wel goed? Moet ik het niet anders aanpakken?” Dat is precies wat je wilt voorkomen."

Keuzes maken in je leven is niet makkelijk. Bijna iedereen heeft wel eens moeite met keuzes maken. Iedere dag maak je, bewust of onbewust, keuzes. Maar soms word je gedwongen om een keuze te maken die spannend is. En een beetje twijfelen is niet erg, maar wanneer twijfelen leidt tot besluiteloosheid dan legt dit pijnlijk je eigen (onbewuste) gedrag bloot.

Op een dag vraagt een docent aan zijn studenten om zich voor te bereiden op een test. De docent legt bij iedere student een omgekeerd blad op tafel.Nadat de docent alle bladen heeft uitgedeeld, zegt hij: ‘Draai nu het blad maar om en kijk ernaar.’

Er is een bekend verhaal over hoe men in het oude India een aap probeerde te vangen.Men deed een banaan in een glazen pot met een smalle opening en zette deze vast in de grond.

Je hebt een training gevolgd. En nu? Nu ben je ongetwijfeld erg gemotiveerd om al het geleerde meteen in de praktijk toe te passen. Toch? In het begin gaat dat prima, maar na een tijdje val je toch terug in je oude patroon. Of de twijfel slaat toe: doe ik het nog wel goed zo? Moet ik het toch niet anders doen? Dit wil je natuurlijk voorkomen! Eens?

Het verhaal van de Mexicaanse visser. Het raakt me. Het zet me aan het denken over wat écht belangrijk is in het leven. Niet vanuit de gedachten ‘meer is beter’, ‘liever gisteren dan morgen’ of 'wat als...'. Maar gewoon: nu, bewuster, aanwezig zijn in het moment, met aandacht, acceptatie en betrokkenheid.

Het stormt. Stormen waaien vanzelf over. Maar wat betekent dat voor leiderschap in de storm: blijven zitten of voorop gaan?Soms stormt het… In organisaties, in teams, in mensen. En ja, stormen waaien vanzelf over. Maar wat is de rol van leiders tijdens zo’n storm? Moeten ze voorop gaan, de wind trotseren? Of juist op de bok blijven zitten, koers houden en ruimte geven?

Vandaag las ik een quote en mijn eerste gedachte was: “Ik hoor ook thuis in dat rijtje. Natuurlijk, Sandy!” En weet je wat? Jij ook.

Een mooie vuistregel voor vernieuwing. En dit legt direct het spanningsveld bloot. Om iets te veranderen, moet je (meestal) aansluiten bij de mensen met wie je werkt. Men wil graag dat jij begrijpt hoe het werkt in die specifieke situatie. Want men vindt dat je anders nooit effectief kunt zijn. Maar is dat wel zo?

... JEZELF TE ZIJN?JA, dat durf ik! Want het gevoel dat ik me zorgen maak om wie mij leuk vindt of niet. Of dat ik het voor iedereen goed moet doen of niet. Of dat ik... ... geen fouten mag maken.... niet goed genoeg ben.... geen nee mag zeggen.... aardig MOET zijn.... het toch nooit goed doe.... die periode heb ik voor mezelf allang afgesloten. Want je kan niet met iedereen ‘vriendjes’ zijn of door iedereen aardig gevonden worden.

Veel mensen denken, dat je geluk niet zelf in de hand hebt. Tja, je moet natuurlijk wel een beetje geluk hebben in het leven..., maar geluk is de manier hoe je naar dingen kijkt, over dingen denkt en ermee omgaat.

Maandag, een frisse start. Het gevoel dat alles mogelijk is. En het hoeft niet gehaast en zeker niet perfect te zijn maar wel gericht en bewust.Of voelt de maandag voor jou net even anders aan? De dag waarop de koffie net iets sterker moet zijn. Een dag waarop je weer in het ritme moet komen.

Soms voelt het alsof je leven op pauze staat. Je weet dat er iets moet veranderen, maar waar begin je? Juist op dat moment kan een coach voor jou het verschil maken. Geen pasklare antwoorden of oplossingen, maar door jou te helpen ze zelf te vinden.Waarom coaching jou verder helpt...

Een werkplek observatie is een ongelofelijk krachtige methode om inzicht te krijgen in je gedrag, communicatie en patronen in de dagelijkse praktijk!

Je moet je werk af hebben. Je moet een perfecte ouder zijn. Je moet op je werk kwaliteit leveren. Je moet een goede vriend/vriendin zijn. Je moet naar die meeting. Je moet ….. Toch?

Net doen alsof we iets fán-tás-tisch vinden terwijl we er niets aan vinden, of proberen bij een groep te horen die niet bij ons past, kost veel energie. We voelen ons beter als we ‘onszelf’ zijn.Wie zichzelf is, weet wie hij/zij is en accepteert zichzelf en gedraagt zich op een manier die dat uitdrukt.

Laten we van vriendelijk afwijzen een plezierige gewoonte maken.Soms is het uitspreken ervan moeilijker dan gedacht: ‘nee’. We groeien op met het idee dat je altijd aardig moet zijn, ja moet zeggen op verzoeken en je jezelf moet aanpassen aan anderen. Toch kan het weigeren van een verzoek ons veel opleveren, waaronder kostbare tijd. De kunst is om nee te zeggen zonder je schuldige te voelen. 

Motivatie brengt je op gang, discipline brengt je naar de finish...In mijn coachingspraktijk zie ik het vaak gebeuren: mensen wachten op motivatie om in beweging te komen. Dat ene vonkje. Het is dat bruisende 'yes, ik ga ervoor'-moment, nu ga ik het anders doen. Maar motivatie is grillig. Het komt... en gaat. Het hangt af van je stemming, je omgeving, je energie. En als het even tegenzit? Dan is motivatie vaak nergens te bekennen.

Wat ga jij ontwikkelen? En voor wie ontwikkel jij je? Wist je dat een groot deel van de ontwikkelbudgetten niet wordt benut? Uit onderzoek blijkt dat maar liefst 68% van de beschikbaar gestelde budgetten NIET wordt gebruikt.Hoog tijd om te gaan bekijken hoe jij of je medewerkers je persoonlijke ontwikkelbudget gaan benutten dit jaar.

Durf jij voor het onbekende te kiezen of kies je (weer) voor veiligheid, het bekende, het vertrouwde. Je loopt geen risico en het leven gaat door in het patroon waar je al inzit. Of durf je keuzes te maken die men niet meteen van jou had verwacht, en jij misschien zelf ook niet. Keuzes die niet voor de hand liggend zijn of niet de makkelijkste zijn.

Vandaag werk ik vanuit Verkadefabriek, omdat deze plek een ander perspectief biedt, een andere energie. De muren van een kantoor kunnen veiligheid bieden, maar de openheid van een nieuwe plek kan juist ruimte geven aan nieuwe inzichten. En dat geldt zeker voor coaching.

Ken je dat, de ene dag lijkt alles stabiel, en de volgende word je uitgedaagd om je hele koers te herzien. De organisatie waarin je werkt, verandert hun koers of je persoonlijke omstandigheden verschuiven. Tja, er gebeuren soms dingen die je totaal niet had zien aankomen. En jij, wat doe jij dan?

Op een dag pakte ik een taxi en we vertrokken naar de luchthaven. De taxi-chauffeur reed keurig netjes op de rechter rijstrook, toen er plotseling een auto uit een parkeerplaats de weg op schoot. De taxi-chauffeur ging vol in de remmen, slipte en miste de andere auto met een paar centimeter.

- ook als je weer aan het werk bentDe zon op je gezicht, ruimte in je hoofd en dagen vol vrijheid. Dat is vakantie en dat gevoel mag blijven duren, toch? Maar hoe zorg je ervoor dat dat ontspannen gevoel niet verdwijnt zodra je je mailbox opent?Het is erg waardevol om kleine routines aan je leven toe te voegen, zodat ontspanning een vaste plek krijgt in je dagelijkse leven.

Juist de afwisseling van plekken brengt een extra dimensie aan mijn werk. Van een rustige plek in de natuur tot een bruisende koffiezaak in een binnenstad – een nieuwe omgeving zorgt voor een frisse blik. De afgelopen dagen werkte ik vanuit verschillende inspirerende locaties die zowel mij als de coachee prikkelden én ruimte gaven aan nieuwe inzichten.

Dit weekend keek ik met tranen in mijn ogen naar dit schilderij van Banksy. Want wat ik zag, was een grote tegenstelling. Op het doek een hartje en een vredesteken maar daarnaast stonden, voor mij, de ogen gevuld met boosheid en angst. Het ontroerde me.

Soms zijn de meest waardevolle cadeaus niet verpakt in cadeaupapier, maar in momenten. Zoals vandaag, een fijne strandwandeling met een goede vriendin, de zon op je huid, het geluid van golven en mooie gesprekken die je raken, dat zijn de geschenken die je niet op een verlanglijstje zet, maar die je onverwachts ontvangt en koestert.