Afgelopen weekend liep ik/wij met een open blik door Galerij Seb in Tilburg.
De kunst van open kijken naar kunst, niet zoeken naar betekenis, maar toestaan dat iets je raakt of juist helemaal niet. Je hoeft niets te vinden. Je hoeft niets te bewijzen. Je hoeft alleen maar aanwezig te zijn en open te staan om te durven kijken.
Lees verder onder de afbeelding.
En nieuwe perspectieven te omarmen, zoals ’s avonds in een Turks restaurant. Het geeft me weer het inzicht hoe belangrijk het is om jezelf af en toe uit te nodigen in het onbekende. Niet om jezelf te veranderen, maar om jezelf te verruimen. Je nieuwsgierigheid aan te spreken, verrast te worden.
Ook in de gesprekken, gesprekken waarin niemand hoeft te scoren, overtuigen of gelijk krijgen. Waar stilte net zo welkom is als woorden, ondanks dat er geen stilte was. Waar je voelt dat de ander luistert zonder agenda.
Een fijne weekend ervaring door nieuwsgierig aanwezig te zijn en geraakt te worden door het gewone én het onverwachte. Het besef hoe vaak we “iets moeten (zijn)”, terwijl het in werkelijkheid veel dichter bij “iets mogen ervaren” ligt.
Groet Sandy