Wie wil dat nu niet?
Voor veel (beginnend) leidinggevenden voelt verantwoordelijkheid als iets dat je moet dragen door veel op je schouders te nemen. Je wilt laten zien dat je het aankunt, dat je beschikbaar bent, dat je problemen snel en zorgvuldig oplost. Maar juist dat oplossingsgerichte reflex kan je in de weg gaan zitten. Niet omdat het verkeerd is, maar omdat het je uit de rol haalt die je eigenlijk te vervullen hebt.
Lees verder onder de afbeelding.
Leidinggeven zonder alles te willen oplossen begint bij het besef dat het jouw taak niet is om elk probleem weg te nemen, maar om een omgeving te creëren waarin problemen bespreekbaar worden. Dat vraagt om een andere manier van aanwezig zijn.
Met andere woorden; je luistert niet (meer) om direct te reageren, maar om te begrijpen wat er nodig is. Je stelt vragen die ruimte geven in plaats van richting bepalen. Je laat stiltes bestaan zonder ze meteen te vullen.
Wanneer je te snel oplossingen aandraagt, ontneem je anderen de kans om zelf verantwoordelijkheid te nemen. Je creëert afhankelijkheid in plaats van eigenaarschap. En je wilt graag een team dat zelf leert denken, zelf stappen zet, zelf steviger wordt. Wanneer je onderscheid maakt tussen wat van jou is en wat van het team is, krijg je de rust om het gesprek te begeleiden, dan ontstaat er vertrouwen, bij jezelf én bij de mensen met wie je werkt.
Kun je hier ook wel een beetje hulp bij gebruiken? En ben je benieuwd of ik de juiste coach voor je ben? Stuur me gerust een bericht en we hebben snel contact.
Groet Sandy